Milyon kere elleri öpülesi güzel anneme,

Anne, Ey kalplere süzülen sevda! Çiçeklerin dilinde senin adın. Ne güzel senin adın. Şiir gibi sımsıcak, deniz gibi dupduru. Kiraza şebnem düşer içime sen ve o hasret ceylan gözlerin..

Anne, dün gece mehtap ve yıldızlar oynaşıyorlardı. Gecenin karanlığında derin derin izler bırakıyorlar. Her şey çok sessiz idi. İşte o an hayallere dalınca geçmişi ve çocukluğumu düşündüm ki hatıralarımız bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geldi geçti. Filmin bir yerinde fecirleri mayalandıran nurlu yüzün, merhamet dolu ellerin yansıdı içime. Öyle ki yüreğim bu ışıkla gül bahçesine dönüştü.

Anneciğim, Ey içimi aydınlatan güneş! Gönlümde senin sevginin ışıkları hiç sönmesin. Eğer sönecekse o kalbi hiç taşımayayım. Zira, senin sevgin öyle derin öyle engin ki anlatamam. Belki de bu yüzden yazıya dökmem. Çünkü senin sevginin rengini yansıtacak mürekkep yok ki… Sen ki dillerde türkü, gönüllerde sevgi, baharda çiçek, peteklerde bal, dağlarda kar, yemeklerde tuz, nisanda yağmursun.

Uzat ellerini sevgili anneciğim ki ellerin bembeyaz bir bulut ve masmavi bir gök.. Okşayışın sanki bir meltem, bakışların kıvrım kıvrım akan bir ırmak.. Ve gözlerine bakıyorum tıpkı Akdeniz..

Anne, Ey gül bahçesinin en güzel gülü! Işık sensin, renk sensin, desen sensin. Rüyalara gül kokusu salan, gülüşlere hayat veren sensin. Sen ki kıpkızıl güneşin ardındaki masmavi hayat, çölleşen ruhuma bahar mevsimi, yeşil cennetin parçası,aşk kevseri, muhabbet tohumu..

Anneler güzel insanlar, hamurları farklı kaplarda yoğruldu. Bir gül, bir menekşe, bir zambak en asil duruşuyla nasıl duruyorsa onlarda öylece durur ve alınlarını aşkın zaferi için meydan kılarlar..

Ey Anne, Ey sevdamın iksiri! Ne kuşlar seni anlatmada yeterli kaldı ne de dağları aşan yol. Bir yaprak yeşili kadar dinamik bir nehir gibi dirisin. Ellerini uzat ellerimden tut ve çöz saçlarını şelale gibi aksın düşlerime düşlerin.

Benim güzel annem! Senin soluğunu taşımayan şehirlerde nefes alamıyorum. Ve sensiz gün ortasında sokaklar bana kapkaranlık.. Anne, Ey medeniyet yüklü sonsuzluğum, Ey ruhuma ruh katan uyanışım selam sana….

Milyon kere elleri öpülesi güzel anneme,” için 4 yorum

  1. Baştan başlayıp sonuna kadar gelmek ve nasıl geldiğimi anlamamak her yazı için ayrı ayrı yazmak isterdim kuşkusuz her biri için yazılacak bir yorumum vardı ama o kadar akıcı gitti ki bir sonraki hikayenin merakıyla kendimi burada buldum ve son yazının bugünün anlam önemine binaen ayrı bir yeri oldu annemden uzakta olmam ve bugünün anneler günü olması münasebeti ile daha bir güzel oldu elinize,yüreğinize,kaleminize sağlık devamı gelir inşallah. vesselam

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s