Kafamdaki gözler

Bakıyorum da nasıl da zorlamış gün doğmadan kalkmak.

Etrafımdaki insanların çoğunun gün doğmadan kalkmanın ne demek olduğunu dahi bilmediğini, böyle bir eylemi bir zamanlar gerçekleştirebilenlerin bi kısmınınsa hayatlarından artık iyice sildiklerini görüyorum gün doğmadan kalkmayı. Hani Zarifoğlu diyor ya ‘sanki başka gelinmez dünyalarda’ öyle oluyoruz sanki gitgide. Nasıl da görmez olduk. Bu görmezlik usta çizer Hasan Aycın’ın bir çizgisini hatırlatıyor :

Bir adam görmemek için kıvranan bir adam, elleri ile gözünü kapatmaya çalışıyor ama nafile, onlarca, yüzlerce gözü vardır kafasında…

Modern cinayetler çağında yaşıyoruz. Öldürmek artık çok boyutlu. Çok boyutlu ölümlere hayır! Bu hayat benim.. Kısa parçacıklarına dahi olsa hayatıma müdahale edilmesini istemiyorum. Eskiden bir kere ölürdü insan. Modern insan bin bir kere öldürülüyor.. Bilincin,yüreğin,vicdanın uyuşturulması amansız bir ölüm değil mi?Gün de kaç kere ölüyoruz kim bilir? Bu uyuşturulmuş halden, bu sara nöbetlerinden nasıl sıyrılmalı? Ellerimle gözümü kapatsam bile kafamdaki gözler bu amansız ölümlere an be an şahit!

Kafamdaki gözler” için 2 yorum

  1. Profilinizdeki ” derin izler ” yazısı gibi derin bir iz bıraktı yazınız. Böyle bir yazı okuduğum için size teşekkür ederim, hem de daha yeni ölmüşken. Kaleminize sağlık 👌

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s