Acz.

Acizlik.

Aciz olmaktan bazen nefret ediyor hisler… Zaman geliyor ve zaman kaçıyor.. Sonra yine ve yine acizsin. Üst üste gelen yenilgiler, yenilmişlikler … Padişahlar ya da bazı dervişler kaçmak ister ya kargaşadan… Öyle bir ruh halini alıyorum.. Telefonu İnterneti insanları suretleri terketmek…

Uzaklaşmak her bir nesneden, her bir insandan…

Kaçış… Nereye…. En bilinmeze ama aslında en bilinene… Çok iyi biliyorum ki kendime….

Dönüp bakmışsın bağdaş kurmuşsun karşında bir duvar, denize bakar gibi bakıyorsun…Platonun alegorisi gibi yalancı yüzleri izliyorsun yansımaları, hakikati değil gölgeleri…

Bir gece ansızın açtırır gözünü yine en sevgili, huzur diye koca koca çığlıklar atarsın da kimseciklerin umrunda olmaz.! Olmasın da..

Bayım,

Kimse görmesin beni

Kimse hissetmesin beni

Kimse duymasın beni

Takıldığım uçuruma bak!

Yüreğine hükmeden hayaline bak!

Sonra yine uçuruma

Bak!

Ve karar ver..

Hiç bu kadar görünmez olmak istedin mi?

Ben istiyorum. Arzdan arşa kadar istiyorum. Ayaktan tırnağa kadar istiyorum.Seher vaktinden zifiri geceye kadar istiyorum .

Ama huzurla

Ama köşede

Ama içeride

Biraz da kıyıda…

Ve bir gece

Ansızın uyandırırlar,

Umursama

Ama kimi?

Ama neyi?

Umursama işte…

Peki….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s